Estas son las parodias hechas por los usuarios sobre esta nueva tecnología:
Y así serían si las hiciera Microsoft:
Nuestra profesión produce grandes satisfacciones personales e inmensos beneficios empresariales. De hecho, es la actividad industrial que más beneficios genera ya que, actualmente, está presente en prácticamente la totalidad de las actividades empresariales.
Sin embargo la figura del programador, en el mundo en general, y en España en particular, sigue siendo asemejada a la del obrero de construcción no formado. Es decir, nos ven como los que ponemos los ladrillos, cuando la realidad es que es una profesión de las más especializadas y que más estudios constantes requiere. Si no la que más.
Por ello quiero compartir las experiencias que he visto y sufrido en diferentes empresas y que, inevitablemente, me han llevado a buscar nuevos horizontes o a escandalizarme de que aún existan actitudes de este estilo.
El embudo: lo ancho para la empresa, lo estrecho para ti
Si estás en una empresa pequeña, lo que por aquí llamamos una Pyme o microPyme. Y que ahora se denominan flamantemente como Startup. Te sonará el jefe/dueño que siempre tiene en la boca el sueldazo que vamos a cobrar algún día, pero que lo de la revisión anual según el IPC… para qué. Si ya ganas lo suficiente.
Eso sí, el pedir y motivar a los programadores pidiendo implicación, dedicación y esfuerzo, está a la orden del día. “Esta empresa es tan tuya como mía”, te dice, “ya que si le va mal a la empresa nos va mal a todos”. Eso sí, se olvida de decir que si le va bien a la empresa los beneficios no se van a repartir. Que la pasta generada por esta implicación se la va a llevar él solito, y los socios capitalistas.
Son esos que han aprendido de las grandes consultoras lo de “Lo más importante es nuestro capital humano, nuestros profesionales”. Pero la silla de cuero y el monitor de 24” es para dirección. Total, para qué va a querer un programador que se pasa 10 horas delante de un ordenador una silla decente y un monitor extra además del excelente, de 15” híper brillante, del portátil.
El siguiente nivel que he visto de este tipo de empresa, y de la cual salí pitando a los seis meses, fue un jefe machista que trataba a las mujeres a gritos –además de pagarles menos- y que decía perlas como “Te estoy dando trabajo y un sueldo”. Claro, los que no se iban de la empresa era porque no podían… ósea los peores. Y cuanto pero era el nivel de los profesionales, más crítica la actitud de dirección, por lo cual la rotación continuaba en forma cíclica.
Abierto en canal y vendidos al peso
Si bien entre las empresas pequeñas y las consultoras o “cárnicas” hay una miríada de posibilidades, quiero saltar directamente a las grandes consultoras porque las direcciones de las empresas están muy cerca de ambas formas de hacer las cosas, con muy honrosas y abundantes excepciones, con diferentes grados y variedades.
Una gran consultora es aquella que se ha encontrado con el negocio del siglogracias a la pobre educación empresarial de las personas que toman las decisiones. Es decir, para no tener que contratar a alguien y no tener que pagar baja, despido o vacaciones, lo que hacen es contratar con una empresa externa a un profesional pagando EL TRIPLE O MÁS. Y debiendo tragar igualmente con las vacaciones o las bajas porque, vaya trampa infernal, el programador que está haciendo las aplicaciones no puede ser tan fácilmente reemplazado como el “listo” que lo ha contratado.
En estas grandes empresas nos venden al peso y abiertos en canal. No somos personas. Como diría Morfeo “Lo he visto con mis propios ojos”. He visto esas Excel en donde a los “recursos” se le refiere por números. Por los números de facturación/coste. En donde se despide a la gente de acuerdo a cuanto margen de beneficio tiene y no por su calidad profesional.
En donde te ofrecen certificaciones que no valen nada porque están concertadas de antemano al certificador para cubrir el cupo y poder seguir siendo partnersde oro, plata o supreme. Convirtiéndolo en un papel mojado.
En donde el cliente siempre tiene la razón, las estimaciones solo tienen importancia de acuerdo al impacto en el margen y las horas extras no solo no se pagan, si no que se exigen o son arma de represalias.
Y, si tienes suerte, al menos podrás ir aprendiendo en las miríadas de proyectos por donde puedas pasar. Pero puedes caer en gracia a un cliente que esté utilizando Turbo Pascal, y date por enterrado vivo en un pozo negro. Que por mucho que lo pidas, no te van a cambiar de proyecto nunca.
Generalidades y errores comunes
Y es que mira que es extraña carrera profesional del programador en España. Ya seas autodidacta, de un módulo superior o de carrera universitaria, para ser programador debes de dejarte las pestañas permanentemente para poder cumplir medianamente bien tu trabajo.
Y el futuro profesional que te espera es dejar de hacer lo que haces bien para aprender a hacer documentos de análisis y estimación, e intentar algún día llevar equipos de programadores.
O sea, es preferible un jefe de proyecto con dos años de experiencia gestionando, que la misma persona programando pero haciéndolo cada vez mejor desde hace 15. Y además le pagan más al jefe de proyecto que al programador. No lo entiendo.
Pero tampoco entiendo pensamientos empresariales con los que me he encontrado demasiadas veces y que seguro que más de uno reconocerá:
- No formo a mis programadores porque entonces se van.
- La calidad importa poco, mientras funcione.
- Esto en dos días seguro que lo tienes hecho.
- Si lo ha podido hacer Google, no veo porque nosotros no.
- Seguro que hay algún programa Open Source que podamos vender.
Una de las vertientes más retorcidas que me he encontrado fue un director que se lamentaba que las empresas de software tuvieran que tener programadores, mientras yo me lamentaba que pudiera tomar decisiones en una empresa de desarrollo. El soñaba con sistemas CASE que hicieran el “trabajo sucio” y que las aplicaciones fueran como las flores, que se recogen ya abiertas.

Porque na era da globalización quen temos acceso á Rede só somos o 24% da poboación mundial, porque 5.100 millóns de persoas non teñen acceso a Internet, porque non somos a sociedade, senón só unha parte dela, porque non queremos ser unha elite, porque non queremos sentirmos privilexiados, porque non queremos xerar máis invisibles e excluídos, nós, parte da cidadanía internauta, demandamos un compromiso firme e con afouteza para rematar coa fenda social e dixital. Pedimos un verdadeiro pacto de responsabilidade social ós organismos supranacionais –principalmente a ONU e a UE–, ós gobernos central, autonómicos e locais, ós partidos políticos, ós medios de comunicación masivos e sociais, ás empresas, ás organizacións non gobernamentais e á cidadanía no seu conxunto para que:• O acceso á información, ó coñecemento e ás ferramentas tecnolóxicas sexa un dereito universal amparado por lexislacións locais, estatais e supranacionais, e sustentado pola cidadanía.• Ese dereito non sexa monopolizado por quen crean, serven e xestionan os medios, as ferramentas e as propias obras, nin unha concesión a quen se lles recoñece un privilexio previo pagamento dos servizos e ferramentas de acceso ó coñecemento global.• A Sociedade da Información e o Coñecemento se constrúa pensando en beneficios sociais, primando cuestións claves como son a educación, a solidariedade, a pluralidade e a integración. Mal vai a Sociedade da Información e o Coñecemento se só pensamos en como uns poucos poden acaparar e xestionar o poder e monetizalo, se únicamente existen motivacións económicas, de facturación, mercantís, de lecer e de entretemento.• Acabemos coa exclusión de millóns de persoas no mundo real e na Rede de redes. Porque todas elas corren un alto perigo de absoluta invisibilidade. Os sofren exclusión podemos facelos visibles na vida cotiá e tamén aquí, na Rede de redes.• Deamos acceso, ferramentas e visibilidade a quen median entre a sociedade acomodada e a necesitada.• Freemos a perigosa endogamia en Internet e a disociación cada vez maior do ecosistema online respecto do mundo real. Porque percibimos un desligamento acelerado dos asuntos que non atinxen directa ou indirectamente á Rede e ós seus membros.• Os medios de comunicación masivos e tradicionais, e a blogosfera asuman conxuntamente un compromiso de responsabilidade social. Confundímonos se pensamos en impor un único pensamento en troques de procurar o diálogo que permita pór en común accións que aseguren o progreso no Estado do Benestar, a cohesión e a sustentabilidade.• Os xornalistas recobren a responsabilidade social e ética que se lle presupón ao xornalismo. Dificilmente construiremos unha Sociedade da Información e o Coñecemento con ruído, confusión e desinformación. Pedimos rigor e tamén máis e mellor información social.• Todos pensemos en clave social. Pensar en clave social é pensar no acceso universal a Internet e a tódalas ferramentas tecnolóxicas, pero tamén o é dar visibilidade e espazo ós colectivos e problemas do mundo real, premer no mundo físico e na Internet para que paremos o suicidio colectivo do cambio climático, para que todo o mundo teña acceso universal á sanidade, á educación e á información, para que a ninguén lle falte comida nin auga, para que todas as persoas teñan dereito a unha vivenda e a un traballo dignos, e a unha remuneración xusta polo seu traballo, para que se respecten os dereitos laborais, das mulleres, dos menores, das persoas maiores, dos inmigrantes, dos desprazados e refuxiados, dos doentes, das minorías, das comunidades locais, de todas as razas, linguas e culturas, e do noso medio natural. Pensar en clave social e actuar consecuentemente no mundo físico e na Internet.• Pechemos fendas económicas, xeracionais, culturais, de xénero, xeográficas e tecnolóxicas.Actuemos por construír unha verdadeira rede humana. Porque cada persoa excluída no mundo real e no ecosistema online é un fracaso de todos nós.
























Microsoft exigió el viernes a las autoridades de la competencia que vigilen la alianza cerrada entre Yahoo y Google, horas después de dar por cerrada las conversaciones con la empresa de Jerry Yang. El gigante del software advirtió que ambas firmas concentrarán el 90% del negocio publicitario online.
Microsoft en su nuevo Office está usando y quiere imponer su formato mal llamado "OpenXML". Y digo mal llamado porque ni es open ni es XML, manda narices. Pero a pesar de esto Microsoft piensa que merece ser estándar ISO, igual que OpenDocument (.odf) que sí cumple los estándares y ya ha sido aprobado como estándar ISO. Encima se supone que la empresa de Redmond está forzando a los miembros de AENOR para que voten a favor de su formato, además de (increíblemente) formar parte ella misma del jurado.
Creo firmemente que la suite ofimática de Microsoft es buena. También creo firmemente que ésta debería adoptar el formato estándar odf y dejarse de tratar de imponer un formato propio que no cumple nada de lo que tiene que cumplir para ser un estándar de verdad.
En esta página podéis ver los tres puntos básicos que no cumple (no es abierto como dice ser, no es XML como dice ser, ni es estándar como dice ser), y por lo que no debería ser aprobado como estándar ISO.
Más info | OpenXML.info

La gente de AS Computer de Santiago ha tenido a bien montar una tienda Apple Premium Reseller en Vigo, lo cual es una gran noticia. Sobre todo porque uno puede ir a probar los modelos de Mac y quedarse maravillado delante, por ejemplo, de un iMac de 24" como el de la foto, o el MacBook negro, que es precioso. También tienen todo tipo de complementos para Mac e iPod, cables, docks, AppleTV, AirPort... De todo. Han montado muy bien la tienda, y la inauguración fue por todo lo alto, con música en vivo, canapés, champán, bombones, etc. Además el personal es atento y explica cualquier duda que tengamos. Se nota que les gustan los Mac. Lo genial de esta tienda es que también es servicio técnico, y si hacen como en Santiago, también puede haber cursos de formación.
La tienda está muy bien situada, en la Puerta del Sol, en pleno centro de Vigo, junto al Sireno. Recomiendo a cualquiera acercarse y probar cualquiera de los modelos, pero especialmente el iMac de 24". Impresionante.



Podemos leer en menéame que el Ministerio de Sanidad tiene una web sobre consejos alimentarios (algo de interés general) con algún que otro problema de visualización en Firefox. Como yo navego con Safari me dio por entrar a ver qué tal se vería en éste (que recordemos es un navegador que respeta 100% los estándares), llevándome la consiguiente sorpresa al ver que me va bastante bien (no perfecta, recordemos que es una web de la Admon. Pública y eso es imposible, tiene incorrecciones por todas partes). Comentan en la propia noticia de menéame que con Opera también se ve decentemente. Por tanto, aunque muchos ya se han puesto a despotricar contra la web, que no es ninguna maravilla en estandarización, cabe pensar que en este caso el problema puede estar en Firefox mayormente, junto con una nula preocupación por parte de los desarrolladores de la web por ver si ésta se vería bien en el segundo navegador más usado del mundo. Ya es hora de que Firefox y sobre todo IE (el más usado) pasen el test Acid2 como ya lo hacen Safari, Opera o Konqueror; y de que las páginas se hagan bien, respetando los estándares, que bien caras que le salen al Estado estas cutreces inaccesibles para todo el mundo.
Si quieres ver televisión en tu ordenador pero no tienes ni quieres una capturadora, Zatoo es tu programa. Es sencillo, y da una buena calidad de imagen y sonido y sin cortes. Utiliza la tecnología P2P, así que basta con cualquier conexión de banda ancha. Su interfaz es muy sencilla, y permite ver una lista de canales permitidos (cosas de derechos) en cada país, en nuestro caso, todos los canales abiertos españoles más populares y alguno más. Además cuenta con versiones para Mac, Linux y Windows (incluído Vista). Lo simpático es fijarse en los requisitos mínimos para cada sistema...
Ahora, si hay discrepancias entre la familia sobre ver la peli, el partido o el documental sobre el apareamiento de las cucurbitáceas ya hará falta un televisor menos en casa.
Steve Jobs presentó anteayer en la WWDC 07 de San Francisco Leopard, la nueva revisión de Mac OS X que saldrá en Octubre. Jobs enseñó algunas nuevas funcionalidades (parece que tiene 300 nuevas mejoras, y solo enseñó 10) del nuevo sistema operativo. Entre ellas destaca Spaces (escritorios virtuales), Time Machine (para copias de seguridad), Core Animation, nuevo Finder com más funciones, QuickLook (lo previsualiza todo con un click), etc. Además presentó una beta de Safari, que contará con una versión para Windows como novedad. Safari es un navegador sencillamente genial, cumple el estándar, es el más rápido y fácil de usar. Como pega diré que parece que esta Beta aún está muy verde, por lo que es mejor esperar a la versión definitiva para probarlo (como siempre recomiendo).